Luxe met een rauw randje

Vanaf de Buitenhavenweg beweeg je via de promenade, langs of door de verscholen binnentuinen, naar het Glaspark. Juist in die opeenvolging wordt zichtbaar hoe de verschillende gebouwen van deze fase ruimtelijk met elkaar samenhangen. Samen met Dirk Peters en Reinier van Vliet van Barcode Architects maken we een denkbeeldige wandeling door fase 3. Onderweg vertellen de architecten hoe bestaande monumenten, het landschap en de nieuwe architectuur met elkaar verbonden zijn.

Hofstructuren vormen daarbij de ruimtelijke basis van het omgevingsplan: dit zijn gebouwen die zich organiseren rond een open binnenruimte en zo samenhang, beschutting en routes creëren. “Die hofstructuren vormen het fundament van De Glasfabriek”, legt Dirk uit. “Ze zorgen voor een herkenbare opbouw, terwijl er binnen die routes ruimte blijft voor variatie.” Reinier vult aan: “Een wijk wordt interessant wanneer gebouwen verschillend zijn. Wanneer ieder ontwerp reageert op zijn plek en omgeving. Dan ontstaat er vanzelf een wijk met karakter.”

Met NEON krijgt fase 3 op De Glasfabriek twee nieuwe gebouwen aan de Buitenhavenweg: Het Havenhuis en Het Atelier. Elk volume heeft een eigen schaal en architectonisch ontwerp, maar samen vormen ze een schakel tussen het water, de omliggende monumenten en het toekomstige Glaspark. Het Havenhuis en Het Atelier liggen aan de autoluwe kade en markeren de overgang tussen het historisch centrum, de toekomstige autoluwe kade en het Glaspark.

Ook de architectuur van Het Havenhuis reageert op die specifieke context. Vanaf de terrassen aan het water kijk je ook uit op het historische centrum van Schiedam, waar industriële loodsen en monumenten nog altijd aanwezig zijn. “Dat contrast maakt het interessant,” zegt Dirk. “Je zit hier modern en comfortabel aan het water, maar met het rauwe randje van de omgeving er nog in.”

In de gevel van Het Havenhuis is die relatie met het industriële verleden bewust doorvertaald. Grote rasters verwijzen naar de constructies van oude fabriekshallen, terwijl architectonisch beton wordt gecombineerd met golvende keramische panelen. “Wanneer glas wordt gevormd, is het nooit helemaal strak,” vertelt Reinier. “Er zit altijd een lichte beweging in het materiaal.” Dit komt terug in de detaillering van het gebouw. Ook zijn er subtiele verwijzingen naar de geschiedenis van de plek opgenomen in de architectuur. “In die golving van de keramieke tegels past precies een Heinekenflesje, waarvan er hier ooit miljarden werden geproduceerd,” vertelt Dirk. “Dat soort kleine verwijzingen naar De Glasfabriek zitten door het hele gebouw heen.”