Het Glaspark als hart

Het nieuwe park komt middenin een gebied met een bijzondere geschiedenis. Op De Glasfabriek werd decennialang glas geproduceerd: een materiaal dat ontstaat uit vuur, zand en beweging. Gesmolten glas beweegt, vloeit en krijgt pas vorm wanneer het wordt geblazen of gegoten.

Die dynamiek zie je subtiel terug in het landschap van De Glasfabriek. De paden in het park volgen geen strakke rechte lijnen, maar bewegen zacht door het groen. Net zoals vloeibaar glas zich door een mal vormt, vinden de routes hun weg tussen gebouwen, binnentuinen en het water van de Buitenhaven. Zo ontstaat een park dat een plek is om te recreëren, maar ook om te ontdekken. Het is een landschap dat groeit en verandert met de tijd en de seizoenen.

In veel woongebieden zijn de woongebouwen leidend, waarna het groen als sluitstuk volgt. Op De Glasfabriek gebeurt het precies andersom. “Wij zijn niet geïnteresseerd in een tuin rond een gebouw,” zegt Delva. “We draaien het om: het landschap vormt de basis waar de stad omheen groeit.” Het Glaspark wordt daarom het centrale hart van de wijk. Hier komen de belangrijkste routes van het gebied samen.

Vanuit de woningen lopen bewoners naar het park, gaan omgeven in het groen richting het water of wandelen verder naar het historische centrum van Schiedam. Door deze verbindingen ontstaat een plek waar de wijk zich vanzelf beweegt: bewoners die hun hond uitlaten mensen die sporten, kinderen die naar de speelplek rennen, buren die elkaar tegenkomen op een bankje in de zon.

Het park is niet alleen een plek om te ontspannen. Het landschap speelt ook een belangrijke rol in het klimaatbestendig maken van de wijk. Regenwater wordt in het park opgevangen en langzaam in de bodem opgenomen. Bomen zorgen voor schaduw en verkoeling tijdens warme zomers. Door verschillende soorten planten en bomen ontstaat een omgeving die ook voor vogels, insecten en andere dieren aantrekkelijk is.

“Als je meer mensen in de stad laat wonen, moet je tegelijkertijd ook meer ruimte maken voor natuur,” zegt Delva. “Landschap kan antwoorden geven op veel vragen van de stad: water, hitte, biodiversiteit, gezondheid. Het is een totaalsysteem.”

Zelf groen doen

Niet alleen het park zelf bepaalt het groene karakter van de wijk. Ook bewoners kunnen daar een rol in spelen. Volgens Delva begint vergroenen vaak met kleine ingrepen. “In de stad kun je soms al met een voortuin van dertig centimeter een verschil maken,” zegt hij. “Je mag daar planten neerzetten zonder vergunning. Het zorgt voor meer groen, houdt je gevel koeler en helpt de biodiversiteit.”

Ook gevelgroen kan eenvoudig worden toegepast. Met een eenvoudige stalen constructie langs de gevel kunnen klimplanten omhoog groeien en een gebouw langzaam vergroenen. Voor bewoners die zelf groen willen toevoegen noemt Delva een paar boomsoorten die goed werken in een stedelijke omgeving. “Steeneiken en beuken doen het bijvoorbeeld heel goed. Ze blijven lang groen, geven schaduw in de zomer en krijgen prachtige kleuren in het najaar.” Zo groeit het landschap van de wijk niet alleen door het ontwerp van het park, maar ook door de bewoners zelf.